انتخاب خليفه در آن مكان جمع شدند . خطبهء 68 ص 67 ف ( 624 ) العَرْصَة : ميدان ، مقصود اين است كه اگر هاشم بن عتبه را به ولايت مصر برمىگزيدم به دشمنان مجالى نمىداد ، و ميدان را خالى نمىكرد . خطبهء 69 ص 68 ف ( 625 ) البِكار : جمع « بكر » ، شتران جوان . ( 625 ) العَمِدَةُ : شترى كه بخاطر سوارى بسيار كوهانش كوفته و مجروح شده است . ( 626 ) الثِّيَابُ المُتَداعِيَةُ - : لباسهاى كهنه و پاره ، و مدارا با آنها يعنى با احتياط از آنها استفاده كردن . ( 627 ) حِيصَتْ : دوخته شد . ( 628 ) تَهَتّكَتْ : دريده مىشود . ( 629 ) المَنْسِر : گروهى از لشكر كه پيشاپيش سپاه حركت مىكنند . ( 629 ) اطَلّ : نزديك شد ، مشرف شد . ( 630 ) انْجَحَرَ : در لانه خزيد . ( 631 ) الوِجَار : لانه كفتار و غيره . ( 632 ) الافْوَق : تير بدون ته ، بدون سوفار . ( 632 ) النَاصِل : تير بدون پيكان ، بدون سر . ( 633 ) البَاحَات : حياط خانه‌ها ، گردشگاهها . ( 634 ) الاوَد : كجى . ( 635 ) اضْرَعَ اللّه خُدُودَكُم : خدا صورتهاى شما را خوار و پست كند . ( 636 ) اتْعَسَ جُدُودَكُم : ( خدا ) نصيبتان را تباه كرد « التعس » : انحطاط ، نابودى ، لغزيدن . خطبهء 70 ص 69 ف ( 637 ) السُحْرَة : هنگام طلوع صبح كاذب ، سحرگاه . ( 638 ) مَلَكَتْنِي عَيْنِى : خواب بر من غلبه كرد . ( 639 ) سَنَحَ لِي رَسُولُ اللَّه : رسول خدا بر من گذشت . خطبهء 71 ص 70 ف ( 640 ) امْلَصَتْ : كودك مرده به دنيا آورد . ( 641 ) قَيَمُهَا : شوهرش . ( 642 ) تَايُّمُهَا : بيوگيش . ( 643 ) وَيْلُ امِّهِ : عبارتى است كه در مقام مدح به كار مىرود گر چه در اصل براى ذم وضع شده است و مانند اين جمله كه هم براى ذم و هم براى مدح به كار مىرود در زبان عرب وجود دارد مثل « لَا ابا لك » .